Praktyczne porady dla matek i ojców. Przeczytaj, co powinni wiedzieć rodzice o zdrowiu dziecka.

Migdałków wycinanie

Migdałki podniebienne można dostrzec

za łukami podniebiennymi gardła. Migdałek gardłowy położony jest na tylnej ścianie gardła, ale tak głęboko, że nie można go zobaczyć.

Nawracające zakażenia górnych dróg oddechowych oraz nieskutecznie leczone alergiczne nieżyty nosa prowadzą do przerostu tkanki limfatycznej, czyli migdałków. Istotnymi czynnikami ryzyka są także refluks żołądkowo-przełykowy, predyspozycje rodzinne oraz narażenie na dym tytoniowy. Przerost migdałka gardłowego najczęściej występuje u przedszkolaków.

Przerośnięty migdałek doprowadza do upośledzenia oddychania przez nos, może powodować chrapanie,  niespokojny sen, przebudzenia, bezdechy nocne i związane z nimi niedotlenienie.

Taki stan zwiększa ryzyko zakażeń górnych dróg oddechowych, zatok przynosowych i zapalenia ucha. Przewlekłe oddychanie przez otwarte usta prowadzi do deformacji twarzy i wady zgryzu.

Wycięcie migdałka gardłowego (adenoidektomia) i migdałków podniebiennych (tonsylektomia) jest wskazane, gdy ich nadmierny przerost zagraża zdrowiu dziecka. Ocena zagrożenia nie jest jednoznaczna i z tej przyczyny bywały różne wskazania do leczenia operacyjnego.

U dzieci przerost migdałka gardłowego jest częsty i ma dużą tendencję do samoistnego ustępowania. Wycięcie migdałków nie jest panaceum na całe zło. W przypadkach miernego przerostu i objawów o niewielkim nasileniu operacja nie jest potrzebna. Przed decyzją o leczeniu chirurgicznym podejmuje się próby leczenia zachowawczego z zastosowaniem glikokortykosteroidów donosowych.

Analizy efektów leczenia potwierdziły wcześniejsze opinie, że tonsylektomia przynosi niewielkie korzyści u dzieci z nawracającymi zapaleniami gardła. Nieznaczne pozytywne efekty obserwowane są jedynie w pierwszym roku po zabiegu. W dłuższej obserwacji liczba infekcji zmniejszyła się podobnie jak u dzieci nieoperowanych (efekt wyrastania).

Głównym wskazaniem do wycinania/podcinania przerośniętych migdałków są zaburzenia oddychania w czasie snu, szczególnie bezdechy. Po operacji dziecko z tej grupy chorych, zaczyna oddychać nosem, lepiej śpi i zjada, przestaje chorować na uszy i żyje mu sie lepiej. Ważne jest więc rozpoznanie przyczyny i właściwe leczenie "zatkanego nosa".

Dziecko, bez objawów przeziębienia, śpiące z otwartymi ustami i nie mogące oddychać nosem można podejrzewać o przerost migdałków i/lub alergiczny nieżyt nosa. Alergiczny nieżyt nosa oraz inne przyczyny jego blokady trzeba leczyć i obserwować efekty kuracji. W przypadkach przewlekłego zatkania nosa należy zaznaczać w kalendarzu ile nocy w miesiącu śpi z buzią otwartą  i odpowiedzieć na kilka pytań:

- czy chrapie,

- ma kilkunastosekundowe bezdechy podczas snu,

- źle sypia,

- niedosłyszy,

- często choruje na zapalenia uszu,

- ma wadę zgryzu?

Dzieci z wymienionymi problemami wymagają konsultacji laryngologicznej i zwykle uwidocznienia przerostu migdałka gardłowego przez sondę.

Ostateczną decyzję o konieczności zabiegu podejmuje laryngolog.  Często wystarcza usunięcie przerośniętego migdałka gardłowego. W przypadkach znacznego przerostu i nadmiernej obturacji konieczne jest również usuniecie lub podcięcie migdałków podniebiennych. Obecnie, u dzieci z przerostem migdałków podniebiennych tonsylotomia (podcinanie) uważane jest za korzystną alternatywę dla wycinania. Tonsylotomia jest prostsza do przeprowadzenia i wiąże się z mniejszymi dolegliwościami bólowymi po zabiegu, ale nie eliminuje ryzyka powtórnego przerostu oraz rozwoju zmian zapalnych w obrębie migdałków. Wycięte migdałki też mogą odrosnąć, aczkolwiek znacznie rzadziej, ponieważ migdałki nie są oddzielnymi narządami, lecz stanowią składową tkanki chłonnej.

Ryzyko powikłań jest niewielkie, ale wzrasta gdy występują dodatkowe choroby. O bezpieczeństwie zabiegu rodzice zostaną poinformowani przez laryngologa z zespołu operacyjnego.

Najlepiej, aby "mały smarkacz" nie był permanentnie zasmarkany, wtedy oddycha łatwiej, nawet bez podcinania migdałków.

                                                     

 

O mnie

Marek Pleskot

Jestem pediatrą od ponad 30 lat. Przez 14 lat uczyłem studentów i specjalizujących się lekarzy w Warszawskiej Akademii Medycznej, od 22 lat prowadzę gabinet pediatryczny w Podkowie Leśnej. Wiem o co pytają rodzice i wiem czego zwykle nie zdążą wytłumaczyć inni lekarze.

Popularne porady

NIEMOWLĘ NIEPRZYTOMNE

Reanimacja podstawowa wg European Resuscitation Council

WŚCIEKLIZNA, czyli znowu o szczepieniach.

Rządowe Centrum Bezpieczeństwa ostrzega Warszawę

© 2015 pediatraodpowiada.pl. Porady dla rodziców i opiekunów dzieci